هلالی جغتایی

راز او چون به روی روز افتادشب تاریک دل‌فروز افتاد

شاه و درویش · بخش ۱۸ - راندن کویوال گدا را از مکتب به رقابت خود

نی به دل داغ اشتیاقی داشتنی به جان آتش فراقی داشت

شاه و درویش · بخش ۱۰ - آغاز قصه شاه و درویش

ز آب چشم من گل شد به راه عشق منزل‌هاندانم تا چه گل‌ها بشکفد آخر از این گل‌ها؟

غزلیات · غزل شماره ۳۵

حیف باشد زخم تیر او بر چشم دشمنانچشم زخم دوستان بادا نصیب دشمنش!

غزلیات · غزل شماره ۲۰۰

آتش از شوق داغ بر دل ماندآب از گریه پای در گل ماند

شاه و درویش · بخش ۱

وه! چه عمرست این که در هجر تو بردم عاقبت؟جان شیرین را به صد تلخی سپردم عاقبت

غزلیات · غزل شماره ۴۵

نهادی بر دلم فراق و سوختی جان رابه داغ و درد دوری چند سوزی دردمندان را؟

غزلیات · غزل شماره ۲۳

بی تو هر روز مرا ماهی و هر شب سالی‌ستشب چنین، روز چنان، آه! چه مشکل حالی‌ست!

غزلیات · غزل شماره ۷۳

نی کام دل و راحت جان می‌خواهمآنی که رضای توست آن می‌خواهم

رباعیات · رباعی شماره ۲۴

نیست هرگز از نشاط در دل منگویی از غم سرشته شد گل من

شاه و درویش · بخش ۴۷ - به وصل رسیدن درویش و دوری او بار دیگر به جور رقیب