سعدی

ما امید از طاعت و چشم از ثواب افکنده‌ایمسایه سیمرغ همت بر خراب افکنده‌ایم

غزلیات · غزل ۴۵

ماهی امید عمرم از شست برفتبیفایده عمرم چو شب مست برفت

رباعیات · رباعی شماره ۸

چشم عاشق نتوان دوخت که معشوق نبیندپای بلبل نتوان بست که بر گل نسراید

غزلیات · غزل ۲۷۷

دوستان هرگز نگردانند روی از مهر دوستنی معاذالله قیاس دوست از دشمن مکن

غزلیات · غزل ۴۶۸

بگذشت و باز آتش در خرمن سکون زددریای آتشینم در دیده موج خون زد

غزلیات · غزل ۱۸۶

شادی به روزگار گدایان کوی دوستبر خاک ره نشسته به امید روی دوست

غزلیات · غزل ۱۰۶

دلش خون شد و راز در دل بماندولی پایش از گریه در گل بماند

باب سوم در عشق و مستی و شور · حکایت در معنی تحمل محب صادق

اگر چه صبر من از روی دوست ممکن نیستهمی کنم به ضرورت چو صبر ماهی از آب

قطعات · قطعه شماره ۱

آن سست وفا که یار دل سخت منستشمع دگران و آتش رخت منست

رباعیات · رباعی شماره ۱۹

چرا دردت نچیند جان سعدیکه هم دردی و هم درمان دردی

غزلیات · غزل ۵۳۵