خیام

جامی است که عقل آفرین میزندشصد بوسه ز مهر بر جبین میزندش

رباعیات · رباعی شماره ۱۱۵

چون عمر به سر رسد چه شیرین و چه تلخپیمانه چو پر شود چه بغداد و چه بلخ

رباعیات · رباعی شماره ۵۳

در پرده اسرار کسی را ره نیستزین تعبیه جان هیچکس آگه نیست

رباعیات · رباعی شماره ۳۲

ماییم و می و مطرب و این کنج خرابجان و دل و جام و جامه پر درد شراب

رباعیات · رباعی شماره ۶

چون بلبل مست راه در بستان یافتروی گل و جام باده را خندان یافت

رباعیات · رباعی شماره ۲۵

آن را باید به مرگ من شاد بدنکز دست اجل تواند آزاد بدن

رباعیات · رباعی شماره ۱۴۰

جز باده لعل نیست در روی زمینتلخی که هزار جان شیرین ارزد

رباعیات · رباعی شماره ۹۶

هرچند که رنگ و روی زیباست مرا،چون لاله رخ و چو سرو بالاست مرا،

راز آفرینش [ ۱۵-۱] · رباعی ۱

سوزنده چو آتش است لیکن غم راسازنده چو آب زندگانی است بخور

رباعیات · رباعی شماره ۱۰۸

فارغ ز امید رحمت و بیم عذابآزاد ز خاک و باد و از آتش و آب

رباعیات · رباعی شماره ۶