اقبال لاهوری

ابن مسعود آن چراغ افروز عشقجسم و جان او سراپا سوز عشق

رموز بیخودی · لم یلد و لم یولد

روح خود در سوز بلبل دیده ایمخون آدم در رگ گل دیده ایم

پس چه باید کرد؟ · پس چه باید کرد ای اقوام شرق

چو بلبل ناله زاری نداریکه در تن جان بیداری نداری

ارمغان حجاز · چو بلبل ناله زاری نداری

دل من روشن از سوز درون استجهان بین چشم من از اشک خون است

پیام مشرق · دل من روشن از سوز درون است

ناله یی زان دود پیچان شد بلندای خنک جانی که گردد درد مند

جاویدنامه · نمودار شدن خواجه اهل فراق ابلیس

ما ز خلوت کده عشق برون تاخته ایمخاک پا را صفت آینه پرداخته ایم

پیام مشرق · پیام

دیار شوق که درد آشناست خاک آنجابه ذره ذره توان دیده جان پاک آنجا

زبور عجم · دیار شوق که درد آشناست خاک آنجا

سوز و ساز عاشقان دردمندشورهای تازه در جانم فکند

جاویدنامه · نوای طاهره

خاک اگر الوند شد جز خاک نیستروشن و پاینده چون افلاک نیست

جاویدنامه · تمهید آسمانی - نخستین روز آفرینش نکوهش می کند آسمان زمین را

مقام عشق و مستی منزل اوستچه آتش ها که در آب و گل اوست

ارمغان حجاز · مقام عشق و مستی منزل اوست