ملک‌الشعرای بهار

هشت بغی زیردستان دردها بر روی دردخاک یاغی شد کجا خون دل پرویز خورد

آیینه عبرت · بخش اول - از کیومرث تا سربداران

سرخ ازتف عشقم دل‌، زرد از غم یارم رخدایم چو گل رعنا، می سوزم و می‌سازم

غزلیات · شماره ۷۸

ز بالا خروشان سوی خاک تاختبه خاک آمد و جان عشقی گداخت

مثنویات · شماره ۱

معنی عشق درآب و گل اوستعشق اگر شکل پذیرد دل اوست

دل مادر · خاتمه

بزم نورالدین‌، گلستانی دگردرگه نور جهان‌، جانی دگر

مثنویات · شماره ۴۱ - سلام به هند بزرگ

گویم ای هند گرامی شاد باشسال و ماه از بند غم آزاد باش

مثنویات · شماره ۴۱ - سلام به هند بزرگ

ای دل ز جفای دیده یاد آرزان اشک به ره چکیده یاد آر

ترجیعات · وقت کا رست

گل عاشقی بود و عشقیش نامبه عشق وطن خاک شد والسلام

مثنویات · شماره ۱

جانا بهار از جان کشد بار غم هجر تو رافرهاد باید تا ز جان بار غم شیرین کشد

غزلیات · شماره ۵۰

پاداش اشک حسرت کامد ز چشم عاشقابریست کز پس مرگ بر تربتش ببارد

قطعات · شماره ۵۰ - قطعه