شهریار

سایه جان رفتنی استیم بمانیم که چهزنده باشیم و همه روضه بخوانیم که چه

گزیده غزلیات · غزل شماره ۱۱۹ - بمانیم که چه

عشق در آینه چشم و دلم چون خورشیدمی درخشید بدان مژده که یار آمده بود

گزیده غزلیات · غزل شماره ۶۰ - خوابی و خماریی

اگر که شبرو عشقی چراغ ماهت بسستاره چشم و چراغ شب سیاهت بس

گزیده غزلیات · غزل شماره ۶۸ - جمال کعبه

سیاهی شب هجر و امید صبح سعادتسپید کرد مرا دیده تا دمید سپیده

گزیده غزلیات · غزل شماره ۱۲۰ - غزال رمیده

دود آهم شد اشک غمم ای چشم و چراغشمع عشقی که به امید تو روشن کردم

گزیده غزلیات · غزل شماره ۷۸ - لاله سیراب

من از آن سیاه دارم به غم تو روز روشنکه تو ماهی و تعلق به شب سیاه داری

گزیده غزلیات · غزل شماره ۱۳۹ - پری و فروغ

از راز فسونکاری شب پرده برافتادهر روز که خورشید جهانتاب برآمد

گزیده غزلیات · غزل شماره ۴۹ - افسانه شب

شب همه بی تو کار من شکوه به ماه کردنستروز ستاره تا سحر تیره به آه کردنست

گزیده غزلیات · غزل شماره ۲۳ - زکات زندگی

رود از دیده چو با یادمنش اشک ندامتلاله از خاکم و از کالبدم ناله برآید

گزیده غزلیات · غزل شماره ۶۳ - اشک ندامت

چه می کند بدو چشم شب فراق تو ماهکه این ستاره شماران ستاره بارانند

گزیده غزلیات · غزل شماره ۵۰ - جلوه جلال