محتشم کاشانی

ازین غم آفتاب از قصر افلاکفکنده خویش را چون سایه بر خاک

مثنویات · شماره ۳ - فی مرثیه امام حسین علیه‌السلام

بیش ازین منت وصل و از رخ آن ماه مکشگر کشد هجر تو را جان بده و آه مکش

غزلیات · غزل شماره ۳۳۵

همچو شمع از مجلست گریان و سوزان می‌رویمرشک بر رخ تاب در دل داغ بر جان می‌رویم

غزلیات · غزل شماره ۴۵۴

از بساط شش جهت دست غنیم جان چه بردبا بسیط نه فلک موج محیط غم چه کرد

ترکیب‌بندها · شماره ۲ - دوازده بند در مرثیه شاهنشاه مغفور شاه طهماسب صفوی انارالله برهانه

کافاق روی روز کند همچو شب سیاهوز غم نه افتاب برآید دگر نه ماه

ترکیب‌بندها · شماره ۹ - فی مرثیه محمد قلی میرزا غفرالله ذنوبه

گر من به مردن دل نهم آسوده جانی را چه غموز مهر من گرجان دهم نامهربانی را چه غم

غزلیات · غزل شماره ۴۲۹

دوش ز ره قاصدی خرم و خندان رسیدکز نفس او به دل رایحه جان رسید

قصاید · قصیده شماره ۲۷ - فی مدح محمدخان ترکمان فی حاله نزوله به کاشان

یک دلان خوش دلی از فتح سلطان یافتنددشمنان سر باختند و دوستان جان یافتند

غزلیات · غزل شماره ۲۱۵

دلا گذشت شب هجر و یار از سفر آمدز خواب غم بگشا دیده کافتاب برآمد

غزلیات · غزل شماره ۲۰۴

چرا تو جامه نکردی سیاه در غم منچرا تو خاک نکردی بسر ز ماتم من

ترکیب‌بندها · شماره ۳ - من نتایج افکاره فی مرثیه‌اخیه‌الصاحب الاجل الاکرام خواجه عبدالغنی