وحشی

گل چیست اگر دل ز غم آزاد نباشداز گل چه گشاید چو دلی شاد نباشد

غزلیات · غزل ۱۳۵

ز درد جان گداز و آه دل سوزز شب روزش بتر بودی شب از روز

فرهاد و شیرین · در بیان وصل و هجران نکویان و رفتن شیرین به تماشای بیستون

پشت من بشکست کوه درد جان فرسای منباز افزاید همان این درد کار افزای من

ترکیبات · در سوگواری قاسم‌بیگ قسمی

هر دلی کز عشق جان شعله اندوزش نبودگر سراپا آتش سوزنده شد سوزش نبود

غزلیات · غزل ۱۵۱

علمدار سپاه جان گدازانترنم ساز بزم نوحه سازان

مثنویات · از نامه پرسوز و گدازی که شاعر شوریده دل به دلدار سفر کرده خود نگاشته است

دلم رقاص شد این بیغمی چیستبه راه دیده اشک خرمی چیست

ناظر و منظور · رفتن شاهزاده منظور به شکار و باز را بر کبک انداختن و شام فراق ناظر را به صبح وصال مبدل ساختن

سحر خیزی بسی کردم چو خورشیدکه زر گردید خاک راه امید

ناظر و منظور · دایره پرگار سخن را از پرگار خانه دو زبان ساختن و در میدانگاه خاتمه بیان علم فراغت افراختن و خاتمه سخن را به مناجات مثنی کردن و نامه کن و خامه قدرت تمام نمودن رساله رسالت به نعمت مهر محمدی ختم نمودن

یاد او کردم ز جان سد آه درد آلود خاستخوی گرمش در دلم بگذشت و از دل دود خاست

غزلیات · غزل ۳۵

سد دشنه بر دل می‌خورم و ز خویش پنهان می‌کنمجان گریه بر من می‌کند من خنده بر جان می‌کنم

غزلیات · غزل ۳۱۳

شد صرف عمرم در وفا بیداد جانان همچنانجان باختم در دوستی او دشمن جان همچنان

غزلیات · غزل ۳۳۲