عرفی

جان می رود ای اشک ز دنباله روان باشوی ناله تو هم چند قدم پیرو جان باش

غزلها · غزل شماره ۴۰۲

بیار باده که جانم دمی ز ناله بر آیدهزار زمزمه از دل به یک پیاله بر آید

غزلها · غزل شماره ۲۸۷

نسیم صبح چو برگ سمن فروریزدجگر ز ناله مرغ چمن فروریزد

غزلها · غزل شماره ۲۴۹

صد چشمه ی زهر از لب داغ دل ما ریختغم روغن تلخی به چراغ دل ما ریخت

غزلها · غزل شماره ۳۷

غم چو شبخون می زند، هان دوستان لشگر کنیدجست و جویم گر کنید از بالش و بستر کنید

غزلها · غزل شماره ۳۱۸

ترک جان در ره آن سرو روان این همه نیستعشق اگر نرخ نهد قیمت جان این همه نیست

غزلها · غزل شماره ۱۴۷

جان رفت و سوزد از تو دل ناتوان هنوزشد خاک دیده مژه ام خون فشان هنوز

غزلها · غزل شماره ۳۷۳

نیست غم کز درد هجران شهپرم بر خاک ریختاینک از جبرییل شوقت باز شهپر می خرم

غزلها · غزل شماره ۴۹۸

ما گریبان دل از گل های غم پر کرده ایماز شراب تلخکامی جام جم پر کرده ایم

غزلها · غزل شماره ۴۲۵

غم می گزد لب من، من می گزم لب عشقمیرم به تلخی غم، نازم به مشرب عشق

غزلها · غزل شماره ۴۱۹