خلیل‌الله خلیلی

یارب سوزی که جسم و جان را سوزماین کارگه سود و زیان را سوزم

رباعیات · رباعی شماره ۴۲

آن ماه سخن ز بامیان می گویداسرار گذشته ی جهان می گوید

رباعیات · رباعی شماره ۳۵

چو از دل عشق رفت آزار آیدچو گل رفت از گلستان خار آید

رباعیات · رباعی شماره ۳۲

صبح است ز خرمی جهان می خنددهر قطره به بحر بیکران می خندد

رباعیات · رباعی شماره ۱۵

ای سرو روان که نخل امید منیوی مایه ی جان که عمر جاوید منی

رباعیات · رباعی شماره ۵۱

چو گم شد پرتو عشق از دل منخدایا چیست جز غم حاصل من

رباعیات · رباعی شماره ۴۷

عارف به دل ذره جهان می بیندآنجا مه و مهر و کهکشان می بیند

رباعیات · رباعی شماره ۲۶

گر علت مرگ را دوا می کردندگر چاره ی این نوع دو پا می کردند

رباعیات · رباعی شماره ۲۱

ما مرغ اسیر بی پر و بال توییمهر جا که روی چون سایه دنبال توییم

رباعیات · رباعی شماره ۴۵

دل در غم عشق تو برومند بوددر پرتو دیدار تو خرسند بود

رباعیات · رباعی شماره ۲۷